De scoutsgroet is één van de meest gebruikte scoutssymbolen. Vermoedelijk is er geen beter moment om hem van onder het stof te halen dan bij een belofte. Van Spitsbergen tot Sidney gebruiken scouts en gidsen deze groet.

De drie vingers wijzen op de drievoudige scouts- en gidsenbelofte: zichzelf, de andere & God of de wereld. De pink onder de duim wijst op de dienstbaarheid van elke scout of gids: de sterke beschermt de zwakke. Vroeger staken mensen ook al hun rechterhand op om te tonen dat ze geen wapen bij hadden. De scoutsgroet is dus geen militaire groet, geen groet van ondergeschiktheid, maar een teken dat je het goed meent met elkaar.

Bij welpen is het gebruikelijk om 2 openstaande vingers te tonen in plaats van 3 gesloten vingers bij hun scoutsgroet. Hun belofte is immers een stuk eenvoudiger dan de latere beloftes bij givers of leiding. De welpenbelofte concentreert zich op het ‘ik’ en op ‘de ander’, daarbij is er nog geen plaats voor God of de wereld. De welpengroet staat zo symbool voor de beide gespitste oren van de welp.

Wereldwijd schudden scouts en gidsen elkaar ook de linkerhand, met de pink omlaag zodat je elkaars pinken en duimen inhaakt. De dapperste Ashanti in Afrika gaven elkaar ook een linkerhand, en je moest daarvoor redelijk koelbloedig zijn, want dan moest je je schild even neerleggen. Leg je de belofte af met terwijl je de groet doet? Groet je alle leden of alle leiding nadien? Hoort daar een vlag bij of kijk je elkaar diep in de ogen? De keuze is aan jou!

Vorige pagina